Νίκος Εγγονόπουλος
1907 – 1985
Τεχνίτης του χρωστήρα και του στίχου, ένας από τους συνεπέστερους εκπροσώπους του Υπερρεαλισμού στην Ελλάδα. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 1907 και πέρασε τα μαθητικά του χρόνια (1919-1927) εσωτερικός σε σχολείο του Παρισιού.
Στην Αθήνα επέστρεψε το 1927 για να υπηρετήσει τη θητεία του ως ακροβολιστής στο 1o Σύνταγμα Πεζικού. Απολύθηκε το 1928 κι εργάστηκε ως το 1930 ως μεταφραστής σε τράπεζα και ως γραφέας στοΠανεπιστήμιο Αθηνών. Παράλληλα, φοιτούσε σε Νυχτερινό Γυμνάσιο.
Από το 1930 έως το 1933 εργάστηκε ως σχεδιαστής στη Διεύθυνση Σχεδίων Πόλεως του Υπουργείου Δημοσίων Έργων. Το 1932 γράφτηκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Κωνσταντίνο Παρθένη, ενώ φοίτησε στο εργαστήριο του Φώτη Κόντογλου και γνωρίστηκε με τον Γιάννη Τσαρούχη και τον Δημήτρη Πικιώνη.
Το 1939 πραγματοποιεί την πρώτη του ατομική έκθεση. Με επιρροές από τo μεταφυσικό κόσμο του Ντε Κίρικο και την υπερβατικότητα της βυζαντινής τέχνης προσπαθεί να εκφράσει την παγκοσμιότητα του ελληνισμού, μέσα από την πολυσημία της σουρεαλιστικής γραφής.
Ένα χρόνο νωρίτερα είχε εκδώσει την πρώτη του ποιητική συλλογή με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν», η οποία προκάλεσε εντονότατες αντιδράσεις κι έλαβε τις διαστάσεις φιλολογικού σκανδάλου. Μερίδα των κριτικών τον ειρωνεύτηκε, όπως και τον Εμπειρίκο άλλωστε, θεωρώντας τη γραφή του πνευματικό παιγνίδι χωρίς βαθύτερο αντίκρισμα.
Μοναδικός του υπερασπιστής υπήρξε ο επίσης υπερεαλιστής Ανδρέας Εμπειρίκος. Του έγραφε: «Νικόλαε Εγγονόπουλε, σε αυτόν τον κόσμο δύο είναι τα μεγαλύτερα και πιο πολύτιμα στοιχεία, ο Έρωτας και το Σπαθί. Όλα τα άλλα έρχονται κατόπιν και τελευταίο από όλα η κριτική. Είσαι πραγματικά μεγάλος ποιητής, άσε λοιπόν οι άλλοι να λένε ότι θέλουν».
Το 1941 πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο και αιχμαλωτίσθηκε από τους Γερμανούς. Μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο εργασίας, απ' όπου δραπέτευσε και επέστρεψε στην Αθήνα με τα πόδια.
Το 1944, με νωπές τις αναμνήσεις του πολέμου, παρουσιάζει τον «Μπολιβάρ», την κορυφαία στιγμή της ποίησής του. Μέσα από τη μορφή του Σιμόν Μπολιβάρ, του απελευθερωτή της Νότιας Αμερικής από τους Ισπανούς, ο Εγγονόπουλος δίνει το διαχρονικό πρότυπο του αγωνιζόμενου ανθρώπου, χωρίς τους περιορισμούς φυλής, χώρας ή εποχής. Σύμφωνα με τον επιγραμματικό χαρακτηρισμό του κριτικού Ανδρέα Καραντώνη, το μακροσκελές αυτό ποίημα αποτελεί τον «Ύμνο εις την Ελευθερία» της γενιάς του '30.
Το 1945 ξεκίνησε πανεπιστημιακή καριέρα στο ΕΜΠ ως βοηθός στην έδρα Διακοσμητικής και Ελευθέρου Σχεδίου. Το 1969 έγινε καθηγητής στην έδρα Ελεύθερου Σχεδίου και εντεταλμένος στην έδρα Γενικής Ιστορίας της Τέχνης. Η ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία έληξε το 1973 με τη συνταξιοδότησή του.
Το 1958 του απονεμήθηκε το πρώτο Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική του συλλογή «Εν Ανθηρώ Ελληνι Λόγω», ενώ το 1966 τιμήθηκε για το ζωγραφικό του έργο με το Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου Α'. Το 1979 θα του απονεμηθεί εκ νέου το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για την ποιητική του συλλογή «Στην κοιλάδα με τους ροδώνες».
Πέθανε στις 31 Οκτωβρίου 1985 από ανακοπή καρδίας. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Η καλλιτεχνική δημιουργία τού Νίκου Εγγονόπουλου τοποθετείται στην πρωτοπορία του ελληνικού υπερρεαλισμού. Βασικά χαρακτηριστικά του έργου του αποτέλεσαν η ιδιότυπη χρήση της δημοτικής γλώσσας και οι συμβολικές μορφές του, μέσω των οποίων πρόβαλε το αίτημα για μια ελληνοκεντρική σουρεαλιστική ποίηση και μια νέα έκφραση ελληνικότητας.
Ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου έχουν μεταφρασθεί σε πολλές γλώσσες του κόσμου. Επιπλέον, έχουν μελοποιηθεί από τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Αργύρη Κουνάδη και τον Νίκο Μαμαγκάκη.
Βασική Εργογραφία
– Ποιήματα (εκδόσεις «Ίκαρος»)
– Στην κοιλάδα με τους ροδώνες (εκδόσεις «Ίκαρος»)
– Πεζά Κείμενα (εκδόσεις «Ύψιλον»)
Δισκογραφία
– Ο Εγγονόπουλος διαβάζει Εγγονόπουλο («Λύρα»)
.png "English"){kind=small}
Ένας από τους μεγαλύτερους πολεμιστές της ιστορίας ήταν σε θέση να κερδίσει πολλές μάχες στη διάρκεια της ζωής του, αλλά ο γάμος δεν ήταν ένας από αυτούς. Ο Αττίλας υπέστη καρδιακή προσβολή ενώ κάνει σεξ με τη γυναίκα του … τη νύχτα του γάμου τους.
(μπαμπάς του γνωστού ηθοποιού Matthew McConaughey).
Την αποκάλυψη έκανε η μητέρα του γνωστού ηθοποιού, στο πρόσφατο βιβλίο της, λέγοντας ότι ο σύζυγός της πέθανε, ενώ κάνανε σεξ.
Η ιστορία πίσω από το θάνατο του Πάπα Ιωάννη ΧΙΙ το 964μ.Χ αμφισβητείται, αλλά ένα από τα δύο πράγματα συνέβησαν – είτε είχε υποστεί καρδιακή προσβολή, ενώ είχε σεξουαλική επαφή με τη γυναίκα ενός άλλου άνδρα ή ο σύζυγος τους έκανε τσακωτούς και τον ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, η σεξουαλική ορμή του Πάπα του κόστισε τη ζωή.
Ο πρώην αντιπρόεδρος πέθανε το 1979 από καρδιακή προσβολή, ενώ έκανε σεξ με την ήταν ερωμένη του Megan Marshak.
Ο πρώην τραγουδιστής των INXS έχει την πρωτοτυπία καθώς είναι ο μόνος που έχασε τη ζωή τους ενώ έκανε σεξ…με τον εαυτό του. Όπως αναφέρθηκε στις εφημερίδες το 1997, ο Hutchence βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του, γυμνός και με μια ζώνη γύρω από το λαιμό του. Επισήμως, ο θάνατός του καταγράφηκε ως αυτοκτονία, αλλά πιστεύεται ότι η πραγματική αιτία του θανάτου ήταν αυτοερωτική ασφυξία.
Όπως και ο Michael Hutchence, ο David Carradine πέθανε μόνος της, αλλά από ό, τι μοιάζει, πέθανε αρκετά ευχαριστημένος. Οι εφημερίδες δε έκαναν λόγο και για την ύπαρξη “πεταλουδίτσας” της νύχτας και βίαιο σεξ- εικασίες που έμειναν ανεπιβεβαίωτες.
Ο Faure, ο πρώην Πρόεδρος της Γαλλίας, πέθανε από καρδιακή προσβολή στο γραφείο του, ενώ η 30χρονη Marguerite Steinheil, τον …ικανοποιούσε.
Είτε το πιστεύετε είτε όχι, δύο Πάπες έχουν κάνει τον κατάλογο των διάσημων ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του σεξ , πιο kinky από το αναμενόμενο. Στην περίπτωση του Πάπα Παύλου Β ‘, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το 1471, ενώ “διενεργούσε” σαδιστικά κόλπα σε ένα αγόρι. Αυτό εξηγεί πολλά...
»
