English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

.

Πρώτος ο Jim Morrison δεύτερος ο Ray Manzarek ... Καλο ταξίδι Ray, see you on the other side (1939-2013)

www.tips-fb.com

Συνιδρυτής και κιμπορντίστας στους θρυλικούς Doors, ο Raymond Daniel Manczarek, Jr.,απεβίωσε σε ηλικία 74 ετών, χτυπημένος από την επάρατη νόσο…

Ο Ray Manzarek γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1939 και από το 1965 έως το 1973, αποτέλεσε σημαντικό «κρίκο» στην «αλυσίδα» ενός από τα επιδραστικότερα συγκροτήματα της ροκ, του οποίου ηγούταν ο αξέχαστοςJim Morrison.
Λίγη ώρα πριν, γνωστοποιήθηκε ότι ο Manzarek έχασε τη μάχη για τη ζωή, σε νοσοκομείο του Rosenheim στηΓερμανία. Η οικογένειά του ζητά ευγενικά σε όποιον ενδιαφέρεται να αποστείλει λουλούδια, να κάνει μια δωρεά στοwww.standup2cancer.org, στη μνήμη του θανόντα.

Δήλωση για το χαμό του Manzarek δημοσίευσε   ο κιθαρίστας των Doors,  Robby Krieger:  Λυπήθηκα πολύ μόλις έμαθα για τον θάνατο του φίλου μου και συνοδοιπόρου Ray Manzarek.  Είμαι ευτυχής που έπαιξα μαζί του ζωντανά τα τραγούδια των Doors, μέχρι και πριν από λίγα χρόνια…”



Ο Ray Manzarek ή αλλιώς Raymond Daniel Manzarek, Jr. όπως είναι το πραγματικό του όνομα γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου το 1939. Είναι ένας Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής, παραγωγός, συγγραφέας, συνιδρυτής και μέλος των The Doors από το 1965 έως το 1973 και των The Doors του 21ου αιώνα. Είναι το παλαιότερο μέλος του συγκροτήματος.



Ο Ray Manzarek είναι Πολωνός στην καταγωγή αλλά γεννημένος και μεγαλωμένος στη Νότια πλευρά του Chicago της πολιτείας του Illinois. Καθώς μεγάλωνε έκανε ιδιαίτερα μαθήματα με τον πιανίστα Bruno Michelotti και με άλλους. Το 1962-1965 σπούδασε στο τμήμα κινηματογραφίας του πανεπιστημίου της California όπου εκεί συνάντησε έναν φοιτητή που λεγόταν Jim Morrison. Σαράντα ημέρες αφότου τελείωσαν τη σχολή τους νομίζοντας ότι ο καθένας έχει ήδη τραβήξει την δική του πορεία συναντήθηκαν τυχαία στην παραλία Venice της California. Εκεί ο Jim Morrison είπε στον Ray Manzarek ότι έχει γράψει κάποια τραγούδια και εκείνος προθυμοποιήθηκε να τα ακούσει και καθώς ο Morrison του τραγούδησε με πολύ απλό τρόπο το «Moonlight Drive» ο Manzarek είπε ότι του αρέσει και θα μπορούσαν να τα δουλέψουν μαζί. Εκείνη την στιγμή δημιουργήθηκαν οι The Doors. Ο Ray Manzarek συνάντησε τον ντράμερ John Densmore και τον κιθαρίστα  Robby Krieger σε ένα σεμινάριο πνευματικού διαλογισμού. 



Τον Ιανουάριο του 1966 οι Doors ανέλαβαν να παίξουν την μουσική για ένα club στην Sunset Strip δηλαδή την Sunset Boulevard που ήταν χαρακτηριστική για την τεράστια υπαίθρια διαφήμιση της. Το club αυτό ονομαζόταν «The London Fog» και με βάση τα λεγόμενα του Manzarek δεν ερχόταν ποτέ κανείς παρά μόνον κάποιοι ναύτες και ένα δύο μόνιμα μεθυσμένους τύπους. Αυτή ήταν μια καταθλιπτική εμπειρία αλλά τουλάχιστον τους δόθηκε η ευκαιρία να βρεθούν και να παίξουν μαζί σαν συγκρότημα. Την ίδια μέρα που οι Doors απολύθηκαν από εκείνο το club προσελήφθησαν σε ένα άλλο με το όνομα Whisky a Go Go και στην πρώτη τους παράσταση έπαιξαν μαζί με ένα συγκρότημα που λεγόταν Them με την συμμετοχή του Van Morrison σε αυτό. Οι Doors ηχογράφησαν για πρώτη φορά στην Columbia Records αλλά μετά από αρκετό καιρό απραξίας ζήτησαν να λυθεί το συμβόλαιο με αυτήν την εταιρεία. Μετά από μερικούς μήνες ο Jac Holzman ανακάλυψε ξανά τους Doors και τους έκανε συμβόλαιο μα την Elektra Records.



Οι Doors είχαν συνήθως έλλειψη σε μπασίστα και γι’ αυτόν τον λόγο ο Ray Manzarek αναπλήρωνε αυτό το κενό με ένα Fender Rhodes Piano Bass(πλήκτρα που λειτουργούσαν σαν αντικατάσταση του πραγματικού μπάσου). Πάντως ο χαρακτηριστικός του ήχος ήταν αυτός του Vox Continental (ενός ηλεκτρονικού «οργάνου» του τύπου διαιρέτη συχνοτήτων που βασιζόταν στα τρανζίστορ και είχε μεγάλη πέραση την δεκαετία 1960 έως 1970) ήταν ένα όργανο που χρησιμοποιήθηκε από πολλά ψυχεδελικά συγκροτήματα της εποχής. Περιστασιακά τραγούδησε για τους Doors με μια πιο blues φωνή παρά rock συμπεριλαμβανομένου του live τους “Close To You”. Επίσης τραγούδησε στα δύο τελευταία άλμπουμ των Doors μετά τον θάνατο του Jim Morrison το “Other Voices” και το “Full Circle”.



Καλό ταξίδι Ray .. Rest In Peace
»

Ο Παράξενος Θάνατος του Jim Morrison (Οτι ακούστηκε και γράφτηκε..)

www.tips-fb.com





 ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΡΕΥΝΑ



Η επίσημη ιστορία είναι ότι ο Jim Morrison πέθανε στην ηλικία των 27 ετών τις πρώτες πρωινές ώρες της 3ης Ιουλίου 1971, στην μπανιέρα του στο διαμέρισμά του στο Παρίσι με τη φίλη του Pamela Courson.
Ο Μάνατζερ των Doors Bill Sidons πέταξε απο το L.A στο Παρίσι , αλλά δεν είδε ποτέ το σώμα του.
Γιατί όμως; Οι μόνοι που υποτίθετε πως το είδαν ήταν οι νοσηλευτές άμεσης ανάγκης και ο γιατρός Dr. Max Vassile, ο οποίος είναι πλέον νεκρός.Ποτέ δεν έδωσε καμμία συνέντευξη , μόνο έλεγε πως ο Jim Morrison πέθανε απο φυσικά αίτια, και συγκεκριμένα απο καρδιακή προσβολή γιαυτό και δεν χρειάστηκε να γίνει αυτοψία.



Σ¨΄ενα άρθρο της DailyMail (το οποίο θα είναι και η αμέσως επόμενη ανάρτηση του blog μας μόλις μεταφραστεί), τα πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά. Λέγεται ότι ο Jim Morrison πέθανε στην τουαλέτα γνωστού κλάμπ του Παρισίου και πως η γνωστή τραγουδίστρια  Marianne Faithful η οποία βρισκόταν εκεί εκείνο το βράδυ, ορκίστηκε να μη μιλήσει ουτε να δημοσιοποιήσει πληροφορίες για τον λόγο που ο Jim Morrison πήρε υπερβολική δόση ηρωίνης, την οποία αγόρασε απο δύο ντιλερς εκείνο το βράδυ για την φίλη του Pamela Courson.O Jim Morrison δεν είχε κανει ποτέ χρήση ηρωίνης στις Η.Π.Α και συχνά δήλωνε την απέχθεια του για το συγκεκριμένο ναρκωτικό αλλά και για τις βελόνες.
Τί ακριβώς άραγε είδε η τραγουδίστρια  Marianne Faithful εκείνο το βράδυ.......;;

Marianne Faithful 


Επομένως, γιατί ο Jim Morrison να άρχιζε να παίρνει ηρωίνη στο Παρίσι;
Και άν όντως πήρε υπερβολική δόση γιατί η διάσημη τραγουδίστρια να πήρε όρκο να μή μιλήσει για το τί έγινε εκείνο το βράδυ που πέθανε ο Jim Morrison; Δεν θα έπρεπε αυτό το γεγονός (ο θάνατος απο υπερβολική δόση) να έβγαινε στον τύπο έστω μερικές εβδομάδες αργότερα; Οπότε αναρωτιόμαστε....Τί συνέβει πραγματικά στον Jim Morrison;

Σε μία συνέντευξή του με τη Lizzie James (την οποία προκειται και αυτήν να δημοσιεύσουμε), μιλά για την απέχθειά του προς τα ναρκωτικά Υποθετικά πρέπει να πιστέψουμε πως πέθανε απο υπερβολική χρήση ναρκωτικών που ακολούθησε η ανακοπή καρδιάς. Ομως ο προσωπικός του γιατρός στις Η.Π.Α Dr. Derwin του έδωσε τα αποτελέσματα των εξετάσεων του που έκανε πριν φύγει για τη Γαλλία  και ο ίδιος ο γιατρός δήλωσε πως η υγεία του Jim Morrison ήταν σε εξαιρετική κατάσταση πρίν φύγει για το Παρίσι.

Έχω παρατηρήσει ένα μοτίβο. Αφού σκοτώνουν διάσημους και σημαντικούς ανθρώπους και στη συνέχεια γίνονται μύθοι, πάντα κάνουν κάτι για να στρέψουν τον πληθυσμό εναντιον τους γράφοντας ψέμματα όπως το παρακάτω: 

Διαφορετικά, οι άνθρωποι μπορούν απλά να εμνευστούν και να προσπαθήσουν να ανακαλύψουν απο τί πραγματικά πέθανε



Τα υπόλοιπα τρία μέλη των Doors,οι πρώην φίλοι αλλα και άτομα που τον ήξεραν καλά ,  δήλωσαν πως το συγκεκριμένο βιβλίο Jim Morrison: Life, Death, Legend, by Stephen Davis διαδίδει το ψέμα του ότι ο Jim Morrison ήταν αμφιφυλόφιλος  ή ομοφυλόφιλος. Ολοι οι παραπάνω όμως λένε απόλυτα πως ήταν Straight.

O Jim Morrison αγαπούσε πολύ την κοπέλα του Pamela Courson,η οποία με τη σειρά της πέθανε ακριβώς 2 χρόνια και 9 μήνες μετά το θάνατο του Jim Morrison, στις 25 Απριλίου 1974 απο υπερβολική δόση ηρωίνης .
Πόσοι μεγάλοι rock star της εποχής εκείνης πέθαναν απο υπερβολική δόση και με τη σειρά τους οι σύντροφοι τους πέθαναν απο τα ίδια αίτια; Σας διαβεβαιώνω πολλοί!



Το βιβλιο  No One Here Gets Out Alive, by Jerry Hopkins and Danny Sugerman, περιγράφεται ως η πρώτη βιογραφία του αλλά η αδερφη του Anne Morrison δήλωσε '' Ο αδερφός  μου δεν ήταν σαυτό το βιβλίο'', με άλλα λόγια δε θεωρεί το συγκεκριμένο βιβλίο πως είναι η βιογραφία του αδερφού της.
Στο Διαδίκτυο πολλοί έχουν αναφερθεί σαρκαστικά σαυτό το βιβλίο ονομάζοντας το  ''Nothing Here but Lies''. 

Ο Ray Manzarek ήταν τόσο αηδιασμένος με την ταινία του Oliver Stone για τους Doors , Που παρουσίαζε τον Jim Morrison σαν έναν εκτός ελέγχου τρελλό, που σκηνοθέτησε τη δική του ταινία The Soft Parade, για να εξουδετερώσει την σιωνιστική προπαγάνδα και τα ψέμματα. Επίσης δούλεψε στο τελευταίο ντοκυμαντέρ για τους Doors και τον Jim Morrison (When You're Strange).

 Εδώ είναι το βίντεο με τον πατέρα του Jim και την αδερφή του Anna

 Σάυτό το βίντεο ο πατέρας του Jim Morrison μιλάει για την πρώτη φορά που έμαθε τα νέα θανάτου του γιού του . Λέει πως ήρθε σε επαφή με τον ναυτικό του ακόλουθο στο Παρίσι ο οποίος του είπε πως ο Jim πέθανε απο καρδιακή προσβολή σε νοσοκομείο του Παρισίου.

Η επίσημη εκδοχή είναι ότι ο Jim Morrison πέθανε από καρδιακή προσβολή στη μπανιέρα του, στο διαμέρισμά του, αλλά δεν υπάρχουν αναφορές πως ο Jim Morrison εισήχθει σε κάποιο νοσοκομείο. Ήταν πιθανό πως αυτό που άκουσε ο πατέρας του να ήταν παραπληροφόρηση...ίσως όμως και όχι.

Στο τέλος της συνέντευξης ο πατέρας του Jim λέει πως ''τα ηθικά και δεοντολογικά στάνταρ του Jim ήταν πολύ υψηλά''



Επίσης, δεν υπάρχουν συνεντεύξεις, βίντεο, ή δελτία ειδήσεων της Pamela Courson να μιλάει για τον θάνατο του Jim Morrison, και 2 χρόνια και 9 μήνες μετά πέθανε μυστηριωδώς απο υπερβολική δόση ηρωίνης. Αυτό ήταν κάτί σημαντικό γιατί μπορεί να γνώριζε πολλά για τον θάνατο του Jim αλλά να φοβόταν ή να είχε απειληθεί ωστε να μην τα δημοσιοποιήσει.

Ας ελπίσουμε πως θα είχε μιλήσει και θα είχε πεί την αλήθεια σε κάποιον, και έτσι μία μέρα μπορεί να αποκαλυφθεί η πραγματικότητα για τον θάνατό του.



Είναι πιθανό ότι οι σιωνιστές Εβραίοι σκοτωσαν τον Jim Morrison σε αντίποινα για τη στάση του πατέρα του κατά του Ισραήλ. (Δεν επεκτείνομαι σαυτό το θέμα γιατί δεν αφορά κανέναν άμεσα απλά θα πω πως υπήρχε κάτι σαν βεντέτα και αντίποινα μαζί μεταξύ του ναυτικού των ΗΠΑ και των Ισραηλινων.Να σημειώσουμε πως ο πατέρας του Jim είχε έναν απο τους μεγαλύτερους βαθμούς στο Ναυτικό)

Ο θάνατος του Jim Morrison αναφέρθηκε έξι μέρες αφού συνέβει το μοιραίο.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ DOORS

Jac Holzman 



Ο Jac Holzman, ένας Εβραίος, γεννήθηκε το 1931 και σπούδασε στο κολλέγιο του Αγίου Ιωάννη. Ήταν ο Διευθύνων Σύμβουλος και Πρόεδρος της Elektra Records.

Σαυτό το βίντεο μιλάει για τα χρόνια στην  Elektra Records και για το διάστημα που συνεργαζόταν με τους Doors.


Danny Sugarman   

 
Ο Danny Sugarman, επίσηςΕβραίος, γεννήθηκε το 1954 και πέθανε το 2005 από καρκίνο των πνευμόνων στην ηλικία των 50 ετών. Ηταν ένας απο τους μάνατζερ των Doors. Εγραψε πολλά βιβλία για τον Morrison και τους Doors συμπεριλαμβανομένου  No One Gets Out Of Here Alive with Jerry Hopkins.

Ο Sugarman άρχισε να δουλεύει για τους Doors όταν ήταν στην ηλικία των 12 ετών.Ο Jim Morrison τον είχε προσλάβει για να απαντάει στα γράμματα των θαυμαστών τους.

Ο Sugarman ντυνόταν σαν τον Jim Morrison και τον είχε σαν είδωλο.Πολύ είπαν οτι ήθελε να γίνει σαν τον Jim Morrison. O Sugarman σε αντιθεση με τον Morrison ήταν χρήστης ηρωίνης για πάνω απο 15 χρόνια.

Bill Siddons  



 Ο Bill Siddons, γεννημένος το 1949, ήταν μόλις 18 χρονών όταν άρχισε να διαχειριζεται τους Doors από τo 1968 έως 1972. Μετά το θάνατο του Jim Morrison, κατάφερε να πείσει τα τρία εναπομείναντα μέλη των The Doors να κάνουν ακόμη 2 άλμπουμ.

Σαυτό το άρθρό της Wikipedia  λέει πως ΄ήταν το μόνο άτομο στις ΗΠΑ που επικοινώνησε η Pamela Courson αμέσως μετά το θάνατο του Jim Morrison. Κανόνισε την κηδεία και την ταφή μαζί με την Pamela όμως ποτέ δεν είδε το νεκρό σώμα του Jim λόγω του σφραγισμένου φερέτρου αλλα και την αποστροφή του να δεί τον φίλο του νεκρό.

Επίσης είπε ..: ''Θάψαμε σωστά τον Jim και αυτό ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμα, το να διατηρήσουμε σιωπή γύρω απο το θάνατό του μέχρι να τελειώσουν όλα , γιατί είχαμε δεί τί είχε προηγηθεί μετά τον θάνατο του Jim Hendrix και της Janis Joplin''.

Θα έπρεπε άραγε να εμπιστευτούμε τον Bill Sidons; Πήγε στο Παρίσι να κανονίσει την κηδεία αλλα δεν είδε ποτε το σώμα του Jim για να πιστοποιήσει το θάνατό του.

Γιατί πήγε στη Γαλλία να δεί αν πραγματικά ο Jim έιχε πεθάνει απο τη στιγμή που δεν είχε σκοπό να το δεί με τα ίδια του τα μάτια και να το πιστοποιήσει;

Χμ....περίεργο,ε;




Δεν υπήρξαν επίσημες φωτογραφίες απο τη  γαλλική αστυνομία του σώματος του Jim Morrison. Στην πραγματικότητα δεν υπήρξε ποτέ καμμία φωτογραφία και απο κανέναν με το νεκρό του σώμα.  Και ο  Bill Sidons  δεν το είδε ποτέ. Αν ο Sidons κοιτούσε μέσα στο φέρετρο θα έβλεπε πως ο Jim είχε πεθάνει με βίαιο τρόπο;;;Η οτι μπορεί το φέρετρο να ήταν άδειο;;;Η ότι ο Jim είχα απαχθεί;;

Εχετε ποτέ ακούσει για τη μυστηριώση εξαφάνιση του  Christopher Bollyn  και της οικογένειας του;
Τη μυστηριώδη εξαφάνιση της  Natalie Holloway;;Η μήπως την απαγωγή του Johnny Gosch;


Επίσης και τα 3 εναπομείναντα μέλη των Doors έχουν κάνει τις εξής δηλώσεις για το θάνατο του Jim Morrison :

Ray Manzarek

Σε μία  συνέντευξή του, είπε ότι όταν ήταν στον τάφο του Jim "Η ενέργεια που απλά δεν ήταν εκεί, φίλε." 

Robbie Krieger

Σχολίασε ότι όταν ήταν στον τάφο του, δεν ένιωθε ότι ο Jim Morrison ήταν εκεί.  

John Densmore

Είπε ότι σκέφτηκε οτι ο τάφος ήταν πάρα πολύ μικρός  για το σώμα Jim Morrison.  


Paul A. Rothchild  


Ο Paul Rothchild γεννήθηκε το 1935 και πέθανε το 1995 από καρκίνο του πνεύμονα. Ήταν ο παραγωγός των Doors για πέντε από τα άλμπουμ τους 1967 με 1971. Αποφάσισε να μην παράγουν το τελευταίο τους άλμπουμ, LA Woman λόγω μιας διαφωνίας με το συγκρότημα όπου ήταν επικεφαλής μουσικά. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα για την βιογραφία του εδώ


»

Το γράμμα της Marilyn Monroe: «Νιώθω ότι θα τρελαθώ... Δεν θέλω να ζω»

www.tips-fb.com

Παγιδευμένη μπροστά στις κάμερες ένιωθε η πιο φωτογραφιμένη γυναίκα της εποχής της, Marilyn Monroe. Η κραυγή απελπισίας της θρυλικής ξανθιάς του παγκόσμιου κινηματογράφου, μισό αιώνα μετά το θάνατό της, συγκλονίζει. «Νιώθω ότι θα τρελαθώ... Δεν θέλω να ζω», αναφέρει, στο γράμμα που έστειλε στον μέντορά της, λίγο πριν πεθάνει εκφράζοντας ανοιχτά σκέψεις αυτοκτονίας. Στην επιστολή που έγραψε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου Bel-Air, λίγο πριν βρεθεί νεκρή, στις 5 Αυγούστου του 1962, γράφει στον Lee Strasberg: «η θέλησή μου είναι αδύναμη, αλλά δεν μπορώ να αντέξω τα πάντα! Ακούγομαι σαν τρελή, αλλά νομίζω ότι θα τρελαθώ! Αυτό νιώθω μπροστά στην κάμερα και η συγκέντρωσή μου, αλλά και όσα προσπαθώ να μάθω, με εγκαταλείπουν. Νιώθω σαν να μην ανήκω στο ανθρώπινο είδος».

 Το γράμμα που δημοπρατείται στις 30 Μαΐου αναμένεται ν΄ αγγίξει το ποσό των 40.000 ευρώ.

Η Marilyn Monroe, το 1962, έξι εβδομάδες πριν πεθάνει σε ηλικία 36 ετών, πόζαρε στο φακό του φωτογράφου Bert Stern.


Στο «σφυρί» θα βγουν και άλλα 250 γράμματα διασημοτήτων, όπως του Χίτλερ, του Μουσολίνι και του Dwight Eisenhower, που προέρχονται από ανώνυμο συλλέκτη, καθώς και ένα δισέλιδο γράμμα του John Lennon προς τoν Paul και την Linda McCartney που αποκαλύπτει την έχθρα μεταξύ των δύο «Σκαθαριών» την περίοδο της διάλυσης του συγκροτήματος.

Η Marilyn με τον μέντορά της Lee Strasberg

Αναλυτικά, 58 γράμματα του Eisenhower, που χρονολογούνται μεταξύ 1942 και 1945, προς ττη σύζυγό του, Mamie, όπως και δύο μεγάλα άλμπουμ φωτογραφιών που απεικονίζουν τον Αδόλφο Χίτλερ και τον Μπενίτο Μουσολίνι πριν τον Β 'Παγκόσμίο Πολέμο. Τα επιλεγμένα αντικείμενα θα εκτεθούν από τι 8 έως 16 Απρ στην γκαλερί Τέχνης Madison Avenue Douglas Elliman πριν βγουν στο σφυρί στις 30 Μαΐου.






»

27 χρόνια απο το θάνατο της Σιμόν ντε Μποβουάρ (14 Απριλίου 1986-14 Απριλίου 2013)

www.tips-fb.com



Στις 14 Απριλίου του 1986,  πέθανε σε κάποιο αρχοντικό σπίτι της λεωφόρου Ρασπάιγ στο Παρίσι ένα κορίτσι που έγινε ένα από τα πιο φωτεινά γυναικεία σύμβολα του 20ού αιώνα και άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο νοείται η γυναίκα. Η ζωή και η σκέψη της Σιμόν ντε Μποβουάρ ξέφευγαν από τα στενά φεμινιστικά πλαίσια, περιπλέκονταν με τον υπαρξισμό, την Αριστερά, τη σεξουαλική απελευθέρωση, τη Γαλλική διανόηση και επηρέασαν σε επίπεδο ιδεών και φαινομένων την κοινωνία.


Η Σιμόν γεννιέται στις 9 Ιανουαρίου 1908 στο Παρίσι, μεγαλώνει σε ένα συντηρητικό, μεγαλοαστικό και καθολικό περιβάλλον και σε μικρή ηλικία θέλει να γίνει καλόγρια. Στα 14 της χρόνια περνάει μια σημαντική υπαρξιακή κρίση που την απομακρύνει μια και καλή από το Θεό και την εθίζει στη φιλοσοφική αναζήτηση. Το πάθος της για τη φιλοσοφία την οδηγεί στα έδρανα της École Normale Supérieure, όπου ξεχωρίζει για την ανατρεπτική της σκέψη και το 1921 γνωρίζει τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ.



Αποτελεί ειρωνεία το γεγονός πως η «μητέρα του φεμινισμού» έχει αποτυπωθεί στη συνείδηση πολλών ως η σύντροφος ενός σπουδαίου άντρα, αλλά η σχέση της Μποβουάρ με τον Σαρτρ, τόσο στον έρωτα όσο και στη φιλοσοφία, είναι ιδιαίτερη, αμφίδρομη και ανεξάρτητη. Ως ζευγάρι, μένουν σε διαφορετικά σπίτια και ως ερωτικοί σύντροφοι, διατηρούν ανοιχτές ερωτικές σχέσεις με άλλους ανθρώπους, ενίοτε και όλοι μαζί, καταστάσεις που η Μποβουάρ θα εξιστορήσει μέσα από το λογοτεχνικό της έργο.


Ο ελεύθερος έρωτας και η αυτοδιάθεση του σώματος βρίσκονται στην καρδιά της σχέσης τους και η λέξη «γάμος» αποτελεί ένα «κακό αστείο». Όταν το 1931 ο Σαρτρ ζητά από τη Μποβουάρ να παντρευτούν –για πρακτικούς κυρίως λόγους– η Γαλλίδα είναι κάθετη: «ο γάμος είναι περιορισμός, αστικοποίηση, αλλά και θεσμοθετημένη παρέμβαση του κράτους στην ιδιωτική ζωή των πολιτών».


Για  να κερδίσει την οικονομική ανεξαρτησία της, η Σιμόν γίνεται καθηγήτρια, αλλά το ναζιστικό κατοχικό καθεστώς την απολύει το 1943, επειδή υποστηρίζει τη σχέση μαθήτριάς της με Ισπανό εβραϊκής καταγωγής. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, η Μποβουάρ έρχεται σε επαφή με τον Καμύ, τον Ζενέ, τον Πικάσο και άλλα «αντιστασιακά στοιχεία» του Παρισιού, ενώ παίρνει μέρος στην οργάνωση ‘Σοσιαλισμός και Ελευθερία’ που ιδρύει ο Σαρτρ στα πλαίσια της αντίστασης.



Συχνάζει στο θρυλικό παρισινό καφέ Les Deux Magots, όπου οι πολιτικές και φιλοσοφικές συζητήσεις της με τον Σαρτρ και τους υπόλοιπους μένουν στην ιστορία. Όταν ο πόλεμος τελειώνει, αρχίζει η χρυσή εποχή για τη Σιμόν, που εκδίδει μαζί με τον Σαρτρ το πολιτικό περιοδικό ‘Les Temps Modernes’ στις σελίδες του οποίου αντανακλάται η ανατρεπτική της σκέψη πάνω στην πολιτική, τη φιλοσοφία και το γυναικείο ζήτημα. Είναι χαρακτηριστικό πως οι συντηρητικοί και καθολικοί κύκλοι της Γαλλίας την βλέπουν ως «πορνογράφο» και ως «νυμφομανή».


Στα μέσα του 1949, η Σιμόν ντε Μποβουάρ δημοσιεύει ‘Το Δεύτερο Φύλο’ (Le Deuxième Sexe), ένα έργο που σήμερα είναι γνωστό ως «η βίβλος του φεμινισμού» και που, σε κάθε περίπτωση, δίνει μια ριζοσπαστική ερμηνεία στο τι είναι γυναίκα. Για πρώτη φορά, η ταυτότητα της γυναίκας παρουσιάζεται ως κάτι μη φυσικό και μη δεδομένο, ως ένα κοινωνικό κατασκεύασμα που συντηρεί συγκεκριμένες σεξουαλικές σχέσεις εξουσίας: «Γυναίκα δε γεννιέσαι, γίνεσαι».



Υπό το πρίσμα του υπαρξισμού, η Μποβουάρ βλέπει τη Γυναίκα ως το σημαντικότερο παράδειγμα του κοινωνικού «Άλλου», ως μία ύπαρξη που ιστορικά ορίζεται σαν το αδύναμο, αφύσικο και μη ομαλό αντίθετο του Άντρα και το γεγονός αποτελεί τη ρίζα της καταπίεσης των γυναικών. Η θεώρηση αυτή είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία θα στηριχθεί η μετέπειτα φεμινιστική λογοτεχνία, που περιστρέφεται γύρω από το κοινωνικό κατασκεύασμα της θηλυκής ταυτότητας και την έννοια του σεξουαλικού «Άλλου».



Καπως έτσι, η Σιμόν αναδεικνύεται σε αρχιέρεια του φεμινισμού κατά την ταραγμένη δεκαετία του ’60, ένα κίνημα που έχει ξεφύγει από τη διεκδίκηση ψήφου και ίσων δικαιωμάτων και θέλει να αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι γυναίκες. Παράλληλα, θεωρείται παραδειγματική η στάση που κρατάει σε πολιτικά τεκταινόμενα όπως ο γαλλοαλγερινός πόλεμος.



Το έργο της Μποβουάρ είναι πολυδιάστατο, αφού περιλαμβάνει από πολιτικές θέσεις και φιλοσοφικά δοκίμια μέχρι μυθιστορήματα, βιογραφίες και θεατρικά έργα. Η αλληλοεπιρροή με το Σάρτρ είναι εμφανής σε πολλές περιπτώσεις, τόσο στα κείμενα της Μποβουάρ, όσο και σε αυτά του Σάρτρ, ακόμα και στο μεγαλούργημά του «Το Είναι και το Μηδέν».



Η Σιμόν ντε Μποβουάρ πεθαίνει στις 14 Απριλίου 1986 από πνευμονία και θάβεται στο νεκροταφείο Μονπαρνάς του Παρισιού, δίπλα στον αγαπημένο της Σαρτρ.


9 Ιανουαρίου 1908 – 14 Απριλίου 1986
»